Paul Schuurmans geniet al tien jaar van alle reacties op zijn kerststal

Deze Kerstmaand betekent voor hem een jubileum. Paul Schuurmans heeft half december voor de tiende keer zijn prachtige en bij velen bekende Kerststal opgebouwd, die vanaf de Rompertsebaan opvallend herkenbaar is voor voetgangers, fietsers, automobilisten en de passagiers van de bussen van Arriva.

Gewoon leuk om te doen!

Ik ben hier in 2010 in de flat op de Zesde Buitenpepers komen wonen. Sinds die tijd maak ik jaarlijks mijn Kerststal. Nu dus voor de tiende keer. Daarvoor woonde ik een paar jaar in Vught. Daar heb ik nooit een Kerststal gemaakt. Ook geen kleine. Toen ik hier alleen kwam te wonen, wist ik het zéker: nu komt-ie er, ik maak een Kerststal in mijn achtertuin! Ik vind het gewoon leuk om te doen. En al de reacties die ik krijg van allerlei mensen: ik vind het schitterend! Er komen hier Kerstkaarten in de bus van wildvreemde mensen. Met teksten dat ze het zó leuk vinden.

Toen ik begin december toevallig in mijn achtertuin stond, werd ik regelmatig aangesproken door fietsers, die stopten en vroegen: ‘Mijnheer, gaat u weer de Kerststal opbouwen?’ Dat is gewoon keileuk! Het idee voor de stal is ontstaan toen ik hier kwam wonen. Ik vond het leuk om eens een grotere Kerststal te maken en inmiddels is het voor mij een traditie geworden om telkens een stal met iets andere accenten op te bouwen.’

Een oude schutting

‘Qua kosten is het altijd minimaal, hé? Ik krijg allerlei materialen. Ik spaar van alles. Via mijn werk krijg ik ook regelmatig spullen, die ik kan gebruiken. Ik werk bij de Technische Dienst bij Reinier van Arkel. Daar ben ik monteur en klusjesman voor alle woonhuizen van Reinier van Arkel in en rond Den Bosch voor het begeleid wonen voor mensen met een geestelijke beperking. Mijn Kerststal is grotendeels gemaakt van een stuk  oude schutting, die ik van iemand heb gekregen. Ik zeg het nooit van mijzelf, maar ik ben een behoorlijke handige klusjesman. In mijn jeugd heb ik een opleiding Metaal en Loodgieter gedaan. In die branche heb ik ook een aantal jaren gewerkt, maar inmiddels ben ik nog net geen vijfentwintig jaar in dienst bij Reinier van Arkel.’

Poppetjes met glazen ogen

Zijn Kerststal heeft ieder jaar andere accenten. ‘De Kerststal en de poppen zijn al tien jaar hetzelfde. Maar de versiering eromheen probeer ik ieder jaar te veranderen. Voor de stal heb ik dit keer een frame gemaakt van gaas. Dat frame heb ik met groene takken bekleed. Dit jaar heb ik aan weerszijden van de stal een decoratie gemaakt van schuin gezaagde stevige takken, waarvan ik de schuine koppen wit heb geschilderd. Daarvan heb ik poppetjes van gemaakt met glazen oogjes en neusjes. Daar ben ik wel effe mee bezig geweest.
Het glas voor de oogjes en neuzen heb ik gekregen van mijn buurvrouw Greet van Engelen. Mijn buurvrouw, eh? Ik bedoel mijn zus, mijn buurvrouw dus, want ze woont naast me. Greet heeft een creatief atelier en ze adviseerde me om stukjes afvalglas te gebruiken voor de ogen en neuzen van de poppetjes. Voor de oogjes kreeg Van Greet zwarte stukjes glas en voor de neuzen gaf ze mij rode stukjes glas. Die stukjes heb ik op de witgeschilderde schuine gezaagde kanten van de takken gelijmd om het poppetje compleet te maken. En zo zijn we dan lekker bezig voor Kerstmis!’

Schouderoperatie

Dit jaar ben ik eerder begonnen, omdat ik wist dat ik in december geopereerd zou worden aan mijn schouder. Dat is inmiddels gebeurd, gelukkig nadat ik de stal heb opgebouwd. Er zijn drie pezen in mijn schouder vastgezet. Daarom loop ik nu met mitella. De genezing gaat goed. Het opbouwen van de stal heb ik samen met Peter gedaan, een gepensioneerde buurman. Dat doen we ieder jaar samen en het optuigen van de stal lukt in een halve dag. Toen we ermee bezig waren, stopte er een mevrouw op haar fiets, die ons aansprak: ‘Heren, ik moet nou toch eindelijk eens tegen jullie zeggen dat ik het elk jaar zo mooi vind…’

Dit jaar niet uitbundig

Het Kersfeest zelf is voor Paul een familiefeest. ‘We vieren het bescheiden. Ook omdat we met ‘Mijnheer Corona’ zitten. De Eerste Kerstdag zijn we thuis en de Tweede Kerstdag bij onze familie. Mijn zwager en buurman, Frits van Engelen, is dit jaar overleden. Ook daarom vieren we deze Kerst niet uitbundig.’

Hartverwarmend

Niet alleen de reacties die Paul krijgt op zijn Kerststal zijn hartverwarmend. Hij is dat zelf ook: bescheiden en tevreden met zijn werk en hobby. Hij wil perse niét op de foto: ‘Maak maar een mooie foto’s van mijn Kerststal. Ik heb zelf een serie foto’s van de stal in de voorbije tien jaar. Misschien kun je die gebruiken…’

De foto’s bij dit artikel zijn de foto’s, die Paul Schuurmans in de voorbije tien jaar maakte van zijn telkens wisselende Kerststal.

Gabbie van der Kroef

About Post Author